Dat Catz afziet van haar plannen trekt een aardige streep door de rekening van Leutscher, maar dat de direkteur van Catz zo snel zijn aandelen verkoopt zint Leutscher helemaal niet. Hij zit immers nog steeds met die aandelen in zijn maag.
Op 18 maart bezoekt hij Rothbarth op zijn kantoor samen met zijn stromannen J.A. Slenters en V.T. Mentel. Het gaat er verhit aan toe: Indien Rothbarth er niet voor zorgt dat Catz alsnog een, maar dan in Leutschers ogen redelijk bod op de aandelen doet, dan dreigt Leutscher, wiens hoofd inmiddels rood is aangelopen, Rothbarth in het openbaar aan de schandpaal te nagelen op beschuldiging van voorwetenschap bij de handel in aandelen. "Dit is chantage" is de reaktie van Rothbarth en wijst de heren resoluut de deur.
Nu houdt Leutscher zich wel aan zijn woord: hij beschuldigt Rothbarth konsekwent van alles en nog wat. Die ruzie eindigt voor de rechtbank. Rothbarth eist dat Leutscher zich verder onthoudt van deze laster. De advokaat van Leutscher, mr. G.A.J. Dolk, probeert tijdens het proces nog te redden wat er te redden valt. Hij vindt de eis van Rothbarth "muilkorving(...) Leutscher uit zich nu eenmaal makkelijk, maar de man doet geen onjuiste dingen." (Volkskrant, 17-10-1975). Het mag niet baten: op straffe van een ton moet Leutscher zich onthouden van verdere laster...
Terug naar Amsterdam Rubber. De situatie in 1975 is daar als volgt: Leutscher heeft zich vastgebeten en ingegraven, tegenstanders van de steun aan Leutscher binnen Slavenburg beginnen de positie van Veltena aan te tasten en er is paniek bij Mees & Hope, de huisbank van Amsterdam Rubber, die al een verlies van 16 miljoen ziet als het zo door gaat.
Pieter Lakeman, ingehuurd door kleine aandeelhouders en werknemers van Amsterdam Rubber toendertijd zegt: "Het was een pokerspel, als Leutscher voet bij stuk hield en door ging met bluffen leed Mees & Hope tientallen miljoenen verlies, als Mees & Hope dat deed kostte dat Leutscher (lees Slavenburg, SPOK) rond de miljoen."
Er wordt hard gespeeld: Leutscher stuurt de eerder genoemde zetbazen Mentel en Slenters naar het hoofdkantoor van Amsterdam Rubber. Zij moeten spioneren en de zaak grondig doorzoeken, wat ze ook doen. Mees & Hope dreigt daarnaast de geldkraan af te sluiten...
Toch komt uiteindelijk toch een pact tussen beide partijen: er wordt op aanwijzing van Mees & Hope een nieuwe direktie bij Amsterdam Rubber aangesteld en bijna alle (56) werknemers vliegen de laan uit. Amsterdam Rubber wordt gesaneerd en drasties ook. De kop van het kommentaar in het Elseviers Weekblad van 10 oktober 1976 laat hier geen twijfel over bestaan: "Amsterdam Rubber nu rokende puinhoop."
Is het pokerspel afgelopen in het nadeel van Leutscher, hij geeft zich nog niet gewonnen. Hij heeft nog een strohalm om zich aan vast te klampen: via de rechter eist hij aan de lopende band inzage in veelal niet bestaande stukken en rapporten uit de desastreuze jaren vlak voor dat hij zijn aandelen had gekocht. "Ze hebben me bedonderd" is de strekking van zijn betoog gedurende de talloze slepende procedures die hij in 5 jaar aanspant. Hij klaagt niet alleen de oude onbekwame direktie aan, maar ook het accountantskantoor Moret Limberg. Deze laatste zeker niet geheel ten onrechte. Dit kantoor heeft per slot van rekening jaarrekeningen en de balansen van voor 1974 goedgekeurd. Maar als Leutscher enigszins verstand heeft van jaarrekeningen en balansen, zo is het kommentaar van experts tegenover ons, dan moet hij weten dat je daar niet op af kunt gaan. Formeel heeft hij wel gelijk, zuiver zakelijk gezien heeft moet hij weten dat de waarde van zijn, op zuiver spekulatieve gronden gekochte, aandelen afhangt van Catz. Catz speelt echter het spel niet mee en past.
In 1979 wordt het stil. De oppositie binnen Slavenburg tegen Veltena's steun aan Leutscher stijgt. Leutscher stemt in met alweer een drastiese sanering van Amsterdam Rubber, uitgevoerd door Mees & Hope. Deze krijgt zo de helft van de uitstaande aandelen in handen, Leutscher ziet zijn stem gehalveerd. Hij heeft bovendien ruzie gekregen met de aandeelhouders, waaronder een bloembollenteler, die hem in het begin door dik en dun steunden. 1979 is een pech jaar voor hem. Zijn rol binnen Amsterdam Rubber is bijna uitgespeeld en de belastingen duiken weer op hem. Maar dit keer fanatieker dan ooit.
Al lijkt het er veel op, maar helemaal is zijn rol binnen Amsterdam Rubber nog niet uitgespeeld. Op 26 november 1982 komt hij nog even in het nieuws. Voor de zoveelste keer eist hij een onderzoek naar, ja hoor, alweer vermogensverlies van Amsterdam Rubber. Als dat er niet komt zal hij naar de rechter stappen.
Het was bluf: Veltena, zijn steun en toeverlaat, is net het jaar daarvoor bij Slavenburg de laan uit gestuurd. De affaire rond Slavenburgs Bank begint nu ook te rollen en de bank komt onder curatele te staan. Men wil geld zien, Leutscher staat onder druk en het zal dan ook niemand verbazen dat een maand na de herrijzenis van Leutscher bij Amsterdam Rubber, Amsterdam Rubber wordt verkocht aan... Catz International.
Niet dat Amsterdam Rubber daarna verschoont blijft van affaires. Onlangs nog, begin dit jaar, wordt de nieuwe grootaandeelhouder D.B.Gottesmann, een zakenman van hetzelfde slag als Leutscher, beschuldigd van manipulatie van de koers van de aandelen van Amsterdam Rubber. Het kantoor dat de aandelen verhandelt, Van Loosbroek & Co, eigendom van Gottesmann, wordt van de amsterdamse effectenbeurs gegooid.
Wat aanvankelijk een "avontuur" van enkele maanden moest zijn, groeide uit tot een bizarre affaire die maar liefst 8 jaar duurde. Leutscher gokte mis en beschuldigde daarop iedereen van vals spel. Leutscher speelde met 1 miljoen van Slavenburg, iets wat zelfs binnen die bank omstreden was. Mees & Hope zat vast aan een inzet van 16 miljoen, Catz, de partij die uitgekleed moest worden, trok zich al in een pril stadium terug van de spelerstafel. 8 jaar later, als beide spelers moe en blut zijn en Amsterdam Rubber niets meer voorstelt, duikt Catz weer op en neemt Amsterdam Rubber voor een fraktie van de oude prijs mee. Leutscher wilde indertijd fl. 375, - per aandeel, in 1982 was de koers van Amsterdam Rubber gezakt naar 50 cent.